சிவகங்கை மாவட்டம் ஒக்கூர் அருகே பிரவனூர் பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கள ஆய்வின்போது சுமார் 3,000 ஆண்டுகள் பழமையானதாகக் கருதப்படும் பெருங்கற்கால ஈமச்சின்னங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இந்த கண்டுபிடிப்பு சிவகங்கை மாவட்டத்தின் தொன்மையான வரலாறு மற்றும் அப்பகுதியில் வாழ்ந்த பழங்கால மக்களின் பண்பாடு குறித்து மேலும் ஆய்வு செய்ய வழிவகுக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
பிரவனூர் பகுதியில் நடைபெற்ற கள ஆய்வின்போது கல்வட்டங்கள், குத்துக்கற்கள், கருப்பு சிவப்பு நிற பானை ஓடுகள் மற்றும் இரும்புக் கழிவுகள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய தொல்லியல் சான்றுகள் பெருங்கற்காலம் மற்றும் இரும்புக்கால மக்களின் வாழ்வியல், இறுதிச்சடங்கு நடைமுறைகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப பயன்பாடுகள் குறித்து அறிந்து கொள்ள உதவும் முக்கிய ஆதாரங்களாக கருதப்படுகின்றன.
பெருங்கற்காலம் என்பது தென்னிந்தியாவின் தொல்லியல் வரலாற்றில் முக்கியமான பண்பாட்டு காலகட்டமாகும். இந்த காலத்தைச் சேர்ந்த பல இடங்களில் இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்வதற்காக கல் அமைப்புகள், கல் வட்டங்கள், முதுமக்கள் தாழிகள் மற்றும் பிற ஈமச்சின்னங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான சான்றுகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் இதுபோன்ற பெருங்கற்கால ஈமச்சின்னங்கள் தொல்லியல் ஆய்வுகளின் மூலம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
பிரவனூர் பகுதியில் கண்டறியப்பட்டுள்ள கல்வட்டங்கள் மற்றும் குத்துக்கற்கள், அந்த இடம் பழங்கால மக்களின் இறுதிச்சடங்கு நடைமுறைகளுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என்ற கருத்துக்கு வலுசேர்க்கின்றன. அதேபோல், கருப்பு சிவப்பு நிற பானை ஓடுகள் அப்பகுதியில் பழங்கால மக்கள் பானைகளை பயன்படுத்தியதற்கான சான்றுகளாக இருக்கக்கூடும். இரும்புக் கழிவுகள் கண்டறியப்பட்டிருப்பது, அப்பகுதியில் இரும்பு பயன்பாடு அல்லது இரும்பு தொடர்பான தொழில்நுட்ப நடவடிக்கைகள் நடைபெற்றிருக்க வாய்ப்பு இருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இருப்பினும், கண்டறியப்பட்ட சான்றுகளின் துல்லியமான காலத்தை உறுதி செய்வதற்கு விரிவான தொல்லியல் ஆய்வுகள் மற்றும் அறிவியல் அடிப்படையிலான காலக்கணிப்பு உள்ளிட்ட கூடுதல் ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன. எனவே, தற்போதைய நிலையில் இவை சுமார் 3,000 ஆண்டுகள் பழமையானதாகக் கருதப்படும் பெருங்கற்கால ஈமச்சின்னங்கள் என குறிப்பிடப்படுகின்றன.
மேலும், ஈமச்சின்னங்கள் காணப்படும் இடத்திற்கு அருகில் பழங்கால மக்கள் வாழ்ந்த குடியிருப்புப் பகுதிகளும் இருந்திருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். ஈமச்சின்னங்கள் மற்றும் குடியிருப்பு பகுதிகள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டால், அந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் சமூக அமைப்பு, தொழில், உணவு பழக்கம், இறுதிச்சடங்கு நடைமுறை மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கை குறித்து கூடுதல் தகவல்களை அறிந்து கொள்ள முடியும்.
சிவகங்கை மாவட்டம் ஏற்கனவே தொல்லியல் ஆய்வுகளில் முக்கியத்துவம் பெற்ற பகுதியாக உள்ளது. குறிப்பாக கீழடி அகழாய்வுகள் மூலம் வைகை ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் பழங்கால நகர்ப்புற வாழ்க்கை மற்றும் பண்பாடு தொடர்பான பல்வேறு சான்றுகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளன. தமிழக தொல்லியல் துறையின் தகவலின்படி, கீழடியில் கிடைத்த பொருட்களின் அறிவியல் ஆய்வுகள் கிமு ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பண்பாட்டு நிலையை சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
இந்த நிலையில், ஒக்கூர் அருகே பிரவனூர் பகுதியில் கண்டறியப்பட்டுள்ள பெருங்கற்கால ஈமச்சின்னங்கள் சிவகங்கை மாவட்டத்தின் தொல்லியல் முக்கியத்துவத்தை மேலும் எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இந்த இடத்தில் தொடர்ந்து விரிவான கள ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டால், புதிதாக பல தொல்லியல் சான்றுகள் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளதாக எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
பழங்கால மக்களின் வாழ்வியல் மற்றும் பண்பாட்டை புரிந்துகொள்ள இதுபோன்ற ஈமச்சின்னங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. எனவே, கண்டறியப்பட்டுள்ள இடங்களை முறையாக ஆவணப்படுத்தி, பாதுகாத்து, அறிவியல் முறையில் ஆய்வு செய்வது அவசியமாகும். பிரவனூர் பகுதியில் கிடைத்துள்ள சான்றுகள் குறித்த மேலதிக ஆய்வுகள் நிறைவடைந்த பின்னர், அந்தப் பகுதியின் காலம் மற்றும் தொல்லியல் முக்கியத்துவம் குறித்து இன்னும் தெளிவான தகவல்கள் கிடைக்கக்கூடும்.