நுகர்வோர் நீதிமன்றங்களின் பண வரம்பை எந்த அடிப்படையில் நிர்ணயிக்க வேண்டும் என்பது தொடர்பான விவகாரம் உச்சநீதிமன்றத்தில் மீண்டும் கவனம் பெற்றுள்ளது. நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் மாவட்ட நுகர்வோர் ஆணையம், மாநில நுகர்வோர் ஆணையம் மற்றும் தேசிய நுகர்வோர் ஆணையம் ஆகியவற்றின் அதிகார வரம்பை நிர்ணயிப்பதில் நிலவும் சட்ட மற்றும் நடைமுறை அம்சங்கள் குறித்து வழக்கு தொடரப்பட்டுள்ளது.
இந்த வழக்கை உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் கே வி விஸ்வநாதன் மற்றும் அரவிந்த் குமார் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு விசாரித்தது. வழக்கின் விசாரணையின்போது, நுகர்வோர் ஆணையங்களின் பண வரம்பை நிர்ணயிப்பதற்கான தற்போதைய நடைமுறை தொடர்பாக பல்வேறு கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டன.
நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டம் 2019 இன் கீழ் நுகர்வோர் புகார்களை விசாரிக்கும் ஆணையங்களின் பண வரம்பு, பொருட்கள் அல்லது சேவைகளுக்காக நுகர்வோர் செலுத்திய தொகையின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. 2021 ஆம் ஆண்டு மத்திய அரசு வெளியிட்ட விதிகளின்படி, மாவட்ட நுகர்வோர் ஆணையத்திற்கு 50 லட்சம் ரூபாய் வரை, மாநில நுகர்வோர் ஆணையத்திற்கு 50 லட்சம் ரூபாய்க்கு மேல் 2 கோடி ரூபாய் வரை, தேசிய நுகர்வோர் ஆணையத்திற்கு 2 கோடி ரூபாய்க்கு மேற்பட்ட மதிப்புள்ள பொருட்கள் அல்லது சேவைகள் தொடர்பான புகார்களை விசாரிக்கும் பண வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதுதொடர்பாக கடந்த 2025 ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றம் முக்கியமான தீர்ப்பை வழங்கியிருந்தது. நுகர்வோர் ஆணையங்களின் பண வரம்பை, நுகர்வோர் கோரும் இழப்பீட்டுத் தொகையின் அடிப்படையில் அல்லாமல், பொருட்கள் அல்லது சேவைகளுக்காக செலுத்தப்பட்ட தொகையின் அடிப்படையில் நிர்ணயிப்பது சட்டப்படி செல்லுபடியாகும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருந்தது. நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் 34, 47 மற்றும் 58 ஆகிய பிரிவுகளின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடித்தன்மையையும் நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது.
அந்த தீர்ப்பில், பொருட்கள் அல்லது சேவைகளுக்காக செலுத்தப்பட்ட தொகையை பண வரம்பை நிர்ணயிப்பதற்கான அடிப்படையாகக் கொள்வது சட்டவிரோதமானது அல்லது பாரபட்சமானது அல்ல என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்திருந்தது. நுகர்வோர் கோரும் இழப்பீட்டுத் தொகை தனிப்பட்ட முறையில் மதிப்பிடப்படக்கூடியதாக இருப்பதால், வாங்கிய பொருள் அல்லது சேவைக்காக செலுத்தப்பட்ட தொகை நீதிமன்ற அதிகார வரம்பை நிர்ணயிக்க பொருத்தமான அடிப்படையாக இருக்கும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டிருந்தது.
இந்நிலையில், தற்போதைய வழக்கில் நுகர்வோர் ஆணையங்களின் பண வரம்பை நிர்ணயிக்கும் நடைமுறை தொடர்பாக மேலும் சில சட்ட மற்றும் நடைமுறை சிக்கல்கள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக ஒரு நுகர்வோர் புகாரில் கோரப்படும் இழப்பீடு, பொருள் அல்லது சேவைக்காக செலுத்தப்பட்ட தொகை மற்றும் வழக்கின் தன்மை ஆகியவை எந்த வகையில் அதிகார வரம்புடன் தொடர்புபடுத்தப்பட வேண்டும் என்பது குறித்து விளக்கம் தேவைப்படுவதாக வாதிடப்பட்டுள்ளது.
வழக்கின் விசாரணையின்போது, இந்த விவகாரம் தொடர்பாக மத்திய அரசின் நிலைப்பாடு என்ன என்பதை தெளிவுபடுத்த வேண்டிய அவசியம் இருப்பதாக நீதிமன்றம் கருதியுள்ளது. இதையடுத்து மத்திய அரசு விரிவான பதில் மனுவை தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
நுகர்வோர் நீதிமன்றங்களின் பண வரம்பு என்பது பொதுமக்கள் தங்களது புகார்களை எந்த அளவிலான நுகர்வோர் ஆணையத்தில் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்கும் முக்கியமான அம்சமாகும். ஒரு புகார் தவறான அதிகார வரம்புடைய ஆணையத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டால், வழக்கு விசாரணையில் தாமதம் ஏற்படுவதுடன், நுகர்வோருக்கு கூடுதல் நடைமுறை சிக்கல்களும் உருவாகக்கூடும்.
மத்திய அரசு 2021 ஆம் ஆண்டு பண வரம்பை மாற்றியமைத்தபோது, மாவட்ட நுகர்வோர் ஆணையங்களில் வழக்குகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதை கட்டுப்படுத்துவதும், நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளை குறைப்பதும் முக்கிய நோக்கங்களாக இருந்ததாக தெரிவித்திருந்தது. அப்போது மாவட்ட ஆணையங்களுக்கு 50 லட்சம் ரூபாய் வரை, மாநில ஆணையங்களுக்கு 50 லட்சம் முதல் 2 கோடி ரூபாய் வரை மற்றும் தேசிய ஆணையத்திற்கு 2 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் உள்ள புகார்களுக்கு அதிகார வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது.
எனவே, தற்போதைய வழக்கு நுகர்வோர் நீதிமன்றங்களின் அதிகார வரம்பை நடைமுறை ரீதியாக எவ்வாறு செயல்படுத்துவது என்பது தொடர்பான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக பார்க்கப்படுகிறது. ஏற்கனவே உச்சநீதிமன்றம் பண வரம்பை நிர்ணயிப்பதில் செலுத்தப்பட்ட தொகையை அடிப்படையாகக் கொள்வது அரசியலமைப்புக்கு எதிரானது அல்ல என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ள நிலையில், தற்போதைய வழக்கில் எழுப்பப்பட்டுள்ள குறிப்பிட்ட நடைமுறை கேள்விகளுக்கு மத்திய அரசின் பதில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
இதனிடையே, வழக்கின் அடுத்தகட்ட விசாரணையை அக்டோபர் 8 ஆம் தேதிக்கு உச்சநீதிமன்றம் ஒத்திவைத்துள்ளது. மத்திய அரசு தாக்கல் செய்யும் விரிவான பதில் மனுவை பரிசீலித்த பின்னர், நீதிமன்றம் அடுத்தகட்ட உத்தரவுகளை பிறப்பிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த வழக்கின் முடிவு நுகர்வோர் புகார்களை எந்த ஆணையத்தில் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்பதில் ஏற்படும் நடைமுறை குழப்பங்களுக்கு தெளிவு அளிக்கக்கூடும். குறிப்பாக நுகர்வோர் ஆணையங்களின் பண வரம்பு, செலுத்தப்பட்ட தொகை மற்றும் கோரப்படும் இழப்பீடு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான சட்டரீதியான தொடர்பு குறித்து நீதிமன்றத்தின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் கவனிக்கப்படுகின்றன.

