நதிகள் என்பது வெறும் ஓடும் நீரின் பாதைகள் மட்டுமல்ல. குடிநீர், விவசாயம், நிலத்தடி நீர், சுற்றுச்சூழல், உயிரினங்களின் வாழ்விடம் மற்றும் மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சி என பல்வேறு அம்சங்களுடன் நதிகள் நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டுள்ளன. உலக நதிகள் தினம் ஆண்டுதோறும் நதிகளின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைப்பதுடன், அவற்றின் நீர்வளம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலை பாதுகாப்பதன் அவசியம் குறித்த விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்துகிறது.
இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை நதிகளுக்கு வரலாற்று ரீதியாகவும் முக்கியத்துவம் உள்ளது. நாட்டின் பல முக்கிய நகரங்களும் நாகரிகங்களும் நதிகளைச் சுற்றியே வளர்ந்துள்ளன. குடிநீர் தேவையை பூர்த்தி செய்வது முதல் விவசாய நிலங்களுக்கு நீர் வழங்குவது வரை நதிகள் பல்வேறு வகையில் மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு உதவுகின்றன.
நதிகளின் முக்கியத்துவம் அவற்றின் மேற்பரப்பில் தெரியும் நீருடன் மட்டும் முடிவதில்லை. நதிநீருக்கும் நிலத்தடி நீருக்கும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பு உள்ளது. ஒரு பகுதியில் நதியின் நீர்மட்டம் மற்றும் நீரின் ஓட்டம் நிலத்தடி நீரின் நிலையை பாதிக்கக்கூடும். அதேபோல் நிலத்தடி நீரின் நிலையும் நதியின் நீரோட்டத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.
மழைக்காலங்களில் பெய்யும் மழையின் ஒரு பகுதி நேரடியாக நதிகளில் கலக்கிறது. மற்றொரு பகுதி மண்ணுக்குள் ஊடுருவி நிலத்தடி நீரை நிரப்புகிறது. இதனால் மழைநீர், நிலத்தடி நீர், நீர்நிலைகள் மற்றும் நதிகள் அனைத்தும் ஒரே நீர்ச் சுழற்சியின் வெவ்வேறு பகுதிகளாக செயல்படுகின்றன. இந்திய அரசின் நீர்வள அமைச்சகமும் நீர்ப்பாதுகாப்பில் மழைநீர் சேகரிப்பு, நிலத்தடி நீர் மறுசுழற்சி மற்றும் நதிகள் உள்ளிட்ட நீர்நிலைகளை மீட்டெடுப்பதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தி வருகிறது.
இதனால் நதிகளை பாதுகாப்பது என்பது நதியில் ஓடும் நீரை மட்டும் பாதுகாப்பது அல்ல. நதியைச் சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு, நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள் மற்றும் நிலத்தடி நீரையும் ஒருங்கிணைத்து பாதுகாப்பது அவசியமாகிறது. நீர்வள மேலாண்மையில் இந்த ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை முக்கியமானதாக கருதப்படுகிறது.
நதிகளின் கரையோரப் பகுதிகளுக்கும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் விவசாயத்தில் முக்கிய பங்கு உள்ளது. மழைக்காலங்களில் நதிகளில் நீர்வரத்து அதிகரித்து, சில நேரங்களில் கரைகளைத் தாண்டி நீர் பரவுகிறது. பின்னர் நீர் வடிந்த பிறகு நதிக்கரைகளில் படியும் வண்டல் மண் விவசாயத்திற்கு தேவையான ஊட்டச்சத்துகளை வழங்கக்கூடும். இதனால் பல நதிக்கரையோரப் பகுதிகள் நீண்ட காலமாக விவசாயத்திற்கு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.
வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது உலகின் பல பழமையான நாகரிகங்கள் நதிக்கரைகளில் உருவாகியுள்ளன. இந்தியாவிலும் கங்கை, யமுனை, சிந்து, காவிரி, நர்மதை, கோதாவரி, கிருஷ்ணா உள்ளிட்ட பல நதிகள் மனித வாழ்வுடனும் விவசாயத்துடனும் கலாசாரத்துடனும் தொடர்புடையதாக உள்ளன. இந்திய அரசும் நதிகளை நாட்டின் கலாசாரம் மற்றும் நாகரிகத்தின் முக்கிய அங்கமாகக் குறிப்பிடுகிறது.
அதே நேரத்தில் நகரமயமாக்கல், தொழிற்சாலை கழிவுகள், கழிவுநீர் மற்றும் பல்வேறு மனித நடவடிக்கைகள் காரணமாக இந்தியாவின் பல நதிகள் மாசுபாட்டை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் வெளியிட்ட 2025 ஆம் ஆண்டுக்கான மாசுபட்ட நதிப் பகுதிகள் தொடர்பான மதிப்பீடு இதன் அளவை வெளிப்படுத்துகிறது.
மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் 623 நதிகளை மதிப்பீடு செய்ததில், 32 மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றியப் பிரதேசங்களில் 271 நதிகளில் 296 மாசுபட்ட நதிப் பகுதிகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளதாக தெரிவித்துள்ளது. இந்த மதிப்பீட்டில் உயிர்வேதியியல் ஆக்சிஜன் தேவை என்ற அளவுகோல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
எனினும், முந்தைய ஆண்டுகளுடன் ஒப்பிடும்போது சில முன்னேற்றங்களும் பதிவாகியுள்ளன. மத்திய மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் தகவலின்படி, 2018 ஆம் ஆண்டில் 351 மாசுபட்ட நதிப் பகுதிகள் கண்டறியப்பட்டிருந்த நிலையில், 2025 ஆம் ஆண்டின் மதிப்பீட்டில் அந்த எண்ணிக்கை 296 ஆக குறைந்துள்ளது. முன்னர் அடையாளம் காணப்பட்ட 219 மாசுபட்ட நதிப் பகுதிகளில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் காணப்பட்டுள்ளதாகவும், 148 பகுதிகள் மாசுபட்ட நதிப் பகுதிகளின் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் வாரியம் தெரிவித்துள்ளது.
இருப்பினும், பல்வேறு நதிகள் தொடர்ந்து மாசுபாட்டை எதிர்கொண்டு வருவது நீர்வள பாதுகாப்பில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த வேண்டிய அவசியத்தை காட்டுகிறது. குறிப்பாக நகரங்களைக் கடந்து செல்லும் நதிகளில் கழிவுநீர் மற்றும் பிற மாசுபடுத்தும் பொருட்கள் கலப்பதை கட்டுப்படுத்துவது முக்கியமாகிறது.
யமுனை, கங்கை, சபர்மதி, சிப்ரா உள்ளிட்ட பல முக்கிய நதிகளின் நிலை குறித்து அவ்வப்போது சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நீர்வள விவாதங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. ஒவ்வொரு நதிக்கும் மாசுபாட்டின் காரணங்கள் மற்றும் நீர்வள நிலை மாறுபடுவதால், அந்தந்த நதியின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதி மற்றும் உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ப நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
நதிகளை பாதுகாப்பதில் அரசு அமைப்புகளுடன் பொதுமக்களின் பங்களிப்பும் முக்கியமானதாகும். நதிக்கரைகளில் குப்பைகளை கொட்டாமல் இருப்பது, கழிவுநீரை சுத்திகரிக்காமல் நீர்நிலைகளில் விடாமல் இருப்பது, நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிப்பதைத் தவிர்ப்பது மற்றும் மழைநீரை சேமிப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் நீர்வள பாதுகாப்புக்கு உதவக்கூடும்.
நதிகளின் பாதுகாப்பு என்பது சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான ஒரு தனிப்பட்ட நடவடிக்கையாக மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது. குடிநீர் பாதுகாப்பு, விவசாய உற்பத்தி, நிலத்தடி நீர் நிலை மற்றும் மக்களின் வாழ்வாதாரம் ஆகியவற்றுடனும் இது நேரடியாக தொடர்புடையது. இந்தியாவில் நீர்பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய அறிவியல் திட்டமிடல், வலுவான நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூக பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பு அவசியம் என மத்திய அரசு வலியுறுத்தியுள்ளது.
தற்போது இந்தியாவில் நீர்வள மேலாண்மை தொடர்பான விவாதங்களும் அதிகரித்து வருகின்றன. செப்டம்பர் 22 முதல் 26 வரை புதுடெல்லியில் நடைபெற்ற இந்திய சர்வதேச நீர் வாரம் 2026 நிகழ்ச்சியில் காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்ளக்கூடிய நீர்வள மேலாண்மை குறித்து கவனம் செலுத்தப்பட்டது. இதில் நதிகள், நீர்வள பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்பம், சமூக பங்களிப்பு மற்றும் நீடித்த நீர் மேலாண்மை உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்கள் குறித்து விவாதிக்கப்பட்டன.
மழைப்பொழிவு மாறுபாடு, நகரமயமாக்கல் மற்றும் அதிகரித்து வரும் நீர்த் தேவை போன்ற காரணிகள் எதிர்கால நீர்வள மேலாண்மைக்கு சவாலாக உள்ளன. இதனால் நதிகளை மட்டும் தனியாக நிர்வகிப்பதை விட, நதிகள், ஏரிகள், குளங்கள், மழைநீர் மற்றும் நிலத்தடி நீர் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைந்த முறையில் நிர்வகிப்பது முக்கியமாகிறது.
உலக நதிகள் தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நதிகளின் முக்கியத்துவத்தை நினைவூட்டும் நாளாக அமைந்துள்ளது. நதிகள் நமக்கு வழங்கும் நீர் கண்ணுக்கு தெரியும் அளவிற்கு மட்டுப்பட்டது அல்ல. அதன் தாக்கம் நிலத்தடி நீர், விவசாயம், உணவு உற்பத்தி, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மனித வாழ்வாதாரம் வரை நீள்கிறது.
எனவே நதிகளை பாதுகாப்பது என்பது எதிர்கால தலைமுறைகளுக்கான நீர்வளத்தை பாதுகாப்பதற்கான முக்கியமான நடவடிக்கையாகும். நதிகளின் நீர்தரத்தை மேம்படுத்துவதோடு, அவற்றின் கரையோரப் பகுதிகள், நீர்ப்பிடிப்பு நிலங்கள் மற்றும் நிலத்தடி நீரையும் பாதுகாக்கும் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை தொடர்ந்து செயல்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்றாக உள்ளது.
